Standpuntnota voor het politieke forum op hoog niveau in 2023

Standpuntdocument voor het High-Level Political Forum van 2023, opgesteld door de ISC Fellows

Het redden en integreren van de Mondiale Agenda: Wetenschap en Technologie effectiever benutten

Headlines:

• INTEGRATIE GEEN FRAGMENTATIE. We Dan moet je met spoed een aannemen transformatieve, systemische aanpak aan de implementatie van de Agenda 2030, waarin de onderlinge afhankelijkheden van de SDG’s en andere mondiale beleidskaders en wordt ondersteund door samenhangende routekaarten, verhalen en acties. Deze moeten voortbouwen op de classificatie van de zes integratieve SDG-transformaties en het potentieel onderzoeken om samengestelde doelstellingen en indicatoren te consolideren.

• VOORBIJ RHETORIE. Wij Dan moet je de centrale belofte van “niemand achterlaten” verder brengen dan retoriek, waarbij de VN en de lidstaten een sterke nadruk leggen op het opbouwen van capaciteiten en capaciteiten op alle niveaus, het smeden van een sociaal contract voor iedereen en delen positieve verhalen rond beslissingen en praktijken die voor iedereen werken.

• DENK GLOBAAL DOE LOCAAL. De politieke, wetenschappelijke en maatschappelijke gemeenschappen van de wereld Dan moet je hun inspanningen daartoe krachtig opvoeren het versterken van de interface tussen wetenschap, beleid en samenleving, waarbij rekening wordt gehouden met de lokale realiteit en behoeften, en ervoor wordt gezorgd dat de besluitvorming op alle niveaus – mondiaal, regionaal, nationaal en lokaal – strikt op feiten is gebaseerd. Wetenschap, technologie en innovatie moeten de kern vormen van integratie, transformatie en actie, en de ISC staat klaar om met alle gemeenschappen samen te werken als de mondiale stem voor de wetenschap.

INLEIDING

De Agenda 2030, met zijn 17 Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s), biedt een visie op een ambitieuze, rechtvaardige en rechtvaardige toekomst voor iedereen, gedijend op een veilige en veerkrachtige planeet. Samen met andere belangrijke multilaterale overeenkomsten biedt het een kompas voor het heroriënteren van de ontwikkeling in een fundamenteel nieuwe richting ten behoeve van alle mensen en de planeet. De kansen binnen het tijdsbestek van 2030 sluiten zich snel af en vereisen dringende actie en oprechte inzet op alle fronten.

DE AGENDA VOOR 2030 LIGT NIET OP ROUTE

Hoewel er sinds 2015 gedifferentieerde vooruitgang is geboekt op het gebied van sommige SDGs, is dat wel het geval Het staat buiten kijf dat alle SDGs achterlopen en recente schokken – pandemieën, oorlogen, klimaatverandering, economische crashes – hebben de wereld nog verder uit koers gebracht. De urgentie van de Agenda 2030 dreigt verloren te gaan in een tijd van meerdere crises waarin internationale samenwerking en gecoördineerde politieke wil van cruciaal belang zijn bij het aanpakken van gedeelde en diepgaande uitdagingen, en het opbouwen van een veerkrachtige, rechtvaardige en duurzame wereld voor iedereen: we moeten de ‘kracht van eenheid en solidariteit om de grootste test van onze tijd te overwinnen” (Guterres, 2021).

Het herstellen van de gezondheid van mens en planeet is van het allergrootste belang voor het verwezenlijken van de SDGs en het leggen van de fundamenten voor een echte transformatie; een die mensen erkent als onderdeel van de natuur en het veilige en veerkrachtige functioneren van het aardsysteem als voorwaarde voor het menselijk welzijn. Er bestaat nu al een reëel en actueel gevaar van onomkeerbare natuurlijke en sociale kantelende elementen, zoals de vernietiging van ecosystemen, onverminderde klimaatverandering, toenemende armoede en ongelijkheid, verergerd door recente crises.

INTEGRATIE GEEN FRAGMENTATIE: EEN TRANSFORMATIEVE AANPAK

De SDG’s zijn opgevat als een geïntegreerde en holistische agenda, maar de implementatie ervan wordt beheerd via sectorale en institutionele silo’s, als gevolg van gefragmenteerd bestuur, regelgeving, financiering en monitoring. Het is van cruciaal belang om de inspanningen op alle niveaus te verenigen en een oprecht begrip te kweken van de veelzijdige uitdagingen waarmee we worden geconfronteerd. Dit zal meerdere gedeelde voordelen ontsluiten, de veerkracht tegen risico's vergroten en de samenwerking vergemakkelijken: het vereist een gezamenlijke, collectieve inspanning, van het heroverwegen van de financieringsvoorwaarden tot geïntegreerde monitoring- en evaluatiesystemen.

Verder zijn de SDG’s een integraal onderdeel van andere onderling verbonden mondiale raamwerken met belangrijke synergieën en meerdere voordelen, waaronder de Overeenkomst van Parijs inzake klimaatverandering, het Global Biodiversity Framework na 2020, het Sendai Framework for Disaster Risk Reduction, de Addis Ababa Action Agenda en de New Urban Agenda. Ze zijn onderling verbonden en van elkaar afhankelijk en vereisen een gezamenlijke aanpak met aanhoudende en duurzame investeringen – onder leiding van de VN en de lidstaten – over een langere tijdshorizon (tot 2050), om synergieën te maximaliseren en trade-offs te minimaliseren. Zonder dit riskeren ze allemaal mislukking.

Er is dringend behoefte aan ontwikkeling samenhangende routekaarten voor het verwezenlijken van de collectieve ambities van deze mondiale beleidskaders; voor het opschalen van impactvolle interventies op alle niveaus; en voor het experimenteren met nieuwe interventies die verband houden met – bijvoorbeeld – de opkomst van nieuwe technologieën of de opkomst van nieuw gedrag, levensstijlen, normen en waarden.

De routekaarten moeten worden opgebouwd rond:

• the zes integratieve SDG-transformaties verwoord in talrijke wetenschappelijke beoordelingen, bijvoorbeeld The World in 2050 (2018, 2019, 2020) en het Global Sustainable Development Report (GSDR, 2019): (1) Menselijke capaciteit, welzijn en gezondheid; (2) Consumptie en productie in de richting van duurzame en rechtvaardige economieën; (3) Decarbonisatie en universele toegang tot energie; (4) Voedsel en voeding, biosfeer en water; (5) Stedelijke en voorstedelijke gebieden en mobiliteit; (6) Mondiale ecologische en menselijke commons, inclusief de digitale revolutie;
• het gebruik van samengesteld in plaats van opgesplitste doelstellingen en indicatoren voor het monitoren van nexusproblemen en het identificeren van kritieke trajecten van onderlinge afhankelijkheid tot en na 2030;
• ondersteunde en breidde proeflanden, regio's en gemeenschappen uit die een rijk portfolio van diverse benaderingen bieden voor een gemeenschappelijk doel en omvatten meeslepende, op mensen gerichte succesverhalen die mondiale doelstellingen afstemmen op lokale en regionale implementatie en voorbeelden van het overwinnen van barrières voor verandering. Dergelijke ‘lichtpuntjes’ kunnen jongere generaties inspireren en motiveren en veranderingen versnellen;
• a overtuigende economische casus waarom een ​​politiek engagement op lange termijn om nu veerkracht en een groene economie op te bouwen (door het beheersen van risico's en onzekerheid, preventie en herstel, mitigatie en aanpassing) van cruciaal belang is (ISC, 2023).

Transformatieve en ontwrichtende systeemverandering vereist robuust bestuur, wetenschappelijk inzicht, bedrijfsbereidheid, technologische oplossingen en sociale innovatie, ethische en duurzame financiën, handelsmodellen en investeringen, en prikkels om oude manieren achter zich te laten en de introductie van nieuwe te vergemakkelijken. We hebben gezamenlijke inspanningen nodig om dit probleem aan te pakken systemische barrières voor verandering, waaronder aanhoudende ongelijkheid, politiek kortetermijnisme en mondiaal kapitalisme dat geen regulering kent en alleen maar winst nastreeft. We moeten de overloopeffecten en negatieve externe effecten aanpakken, zoals het negeren van negatieve milieu- en sociale gevolgen van productie tot consumptie, om de vooruitgang op een zinvolle manier te kunnen beoordelen.

Transformatieve verandering en innovatiebehoefte robuust bestuur en “sociale sturing” om ervoor te zorgen dat deze op verantwoorde wijze worden gereguleerd en gedemocratiseerd; de snelle en wijdverbreide verspreiding van digitale innovaties zoals kunstmatige intelligentie kan zowel meerdere voordelen als meerdere risico’s met zich meebrengen. De reactie op COVID-19 met de ontwikkeling van vaccins in adembenemende tijden is een krachtige illustratie van hoe krachtige versnelling kan worden bereikt wanneer de wereld met gedeelde en diepgaande kwetsbaarheden wordt geconfronteerd, en hoe de monetarisering en politisering van kennis iedereen kwetsbaar maakt als de toegang tot nuttige innovatie wordt bevorderd. is niet universeel.

VOORBIJ DE RHETORIE: CAPACITEIT EN CAPACITEIT OPBOUWEN EN VERSTERKEN WAAR DAT HET MEEST NODIG IS

Er zijn meerdere transformatieve trajecten nodig tussen publieke en private gemeenschappen, steden en bedrijven, en verschillende belanghebbenden – burgerbewegingen, inheemse volkeren, wetenschappelijke, technische, medische en andere gemeenschappen. Paden naar duurzaamheid kunnen afkomstig zijn van diverse en soms onverwachte plaatsen, waarvoor dringende prioriteit nodig is het opbouwen van capaciteiten en capaciteiten op alle niveaus. Nationale vermogens en capaciteiten zijn heterogeen en zijn doorgaans lager in landen waar deze het meest nodig zijn. De productie en het aanbod van kennis moeten in alle landen worden gewaardeerd door de toegang tot wetenschap en onderwijs te verbeteren, vooral in landen waar deze niet universeel zijn. Om dit te bereiken moeten alle wetenschappen (natuurlijke, sociale, medische, technische enz.) evolueren en steeds verantwoordelijker, ethischer en inclusiever worden, met een daarmee gepaard gaande versterking van het wetenschappelijk onderwijs, de communicatie en de geletterdheid.

Er zijn meerdere vormen van kennis nodig om stapsgewijze, op bewijs gebaseerde doelstellingen in alle sectoren te ontwikkelen, met bruikbare inzichten om oplossingen op verschillende niveaus te testen, toe te passen en op te schalen. We moeten een stap verder gaan – en openlijk leren van – het bovengenoemde pilotlanden, regio’s en gemeenschappen. We moeten de problemen systematisch beoordelen en communiceren meerdere voordelen voor mens en planeet van het op een inclusieve manier operationaliseren van de zes SDG-transformaties. Positieve verhalen zijn essentieel in alle beleidsmaatregelen en praktijken om synergieën te maximaliseren en actie te stimuleren: verhalen vertellen is van cruciaal belang voor het voeden van systeemleiderschap dat lokale behoeften verbindt met mondiale actie, het delen van lessen van kampioenen die impactvolle actie hebben geleverd en het inspireren van iedereen om proactief te zijn.

Iedereen, overal, heeft keuzevrijheid en moet deel uitmaken van een nieuw sociaal contract – een impliciete morele en ethische overeenkomst tussen alle leden van de samenleving voor de Agenda 2030 en andere daarmee samenhangende mondiale overeenkomsten en raamwerken. Iedereen heeft een aandeel en kan zijn steentje bijdragen, van overheden en bedrijven tot het maatschappelijk middenveld en lokale gemeenschappen.

DENK GLOBAAL, HANDEL LOKAAL: VERSTERKING VAN DE INTERFACE VAN WETENSCHAP, BELEID EN MAATSCHAPPIJ

Vastberaden, versnelde, tijdgebonden en ruimtelijk expliciete strategieën en routekaarten op alle schaalniveaus moeten voortbouwen op de best beschikbare kennis. A sterke interface tussen wetenschap, beleid en samenleving vereist uitvoerbaar

en op bewijs gebaseerde kennis voor besluitvorming, ondersteund door transdisciplinaire samenwerking, geïntegreerde systeemperspectieven en nieuwe manieren om kenniscoproductie met meerdere belanghebbenden te organiseren om gedeelde mondiale resultaten te bereiken.

Het mogelijk maken van missiegericht onderzoek voor duurzaamheid in alle wetenschappelijke en technische disciplines moet een van de belangrijkste prioriteiten zijn van overheden en wetenschapsfinanciers bij het nastreven van de SDGs. Het versnellen van de SDG-implementatie vereist visionair denken en fundamenteel ontwrichtende acties van financiers over de hele wereld, waarbij de business-as-usual-benaderingen voor de financiering van wetenschap worden verlaten en ondersteunende institutionele regelingen worden gecreëerd voor het koesteren van inclusieve en impactvolle duurzaamheidswetenschap. Om gelanceerd te worden op het HLPF van 2023 heeft de ISC een Wereldwijde commissie voor wetenschappelijke missies voor duurzaamheid dat vertegenwoordigt een institutioneel financieringsmodel voor het operationaliseren van wetenschappelijke missies ter ondersteuning van de SDG-implementatie. Het balanceren van nieuwsgierigheidsgedreven en missiegedreven wetenschap is van cruciaal belang: de mRNA-technologie voor COVID-19-vaccins is bijvoorbeeld voortgekomen uit vier decennia van ondergefinancierde nieuwsgierigheidswetenschap voor therapeutische oplossingen.

De voorzitter van de 77e zitting van de Algemene Vergadering van de VN, Csaba Kőrösi, heeft de uitdaging die voor ons ligt samengevat als de focus op “Oplossingen door solidariteit, duurzaamheid en wetenschap.” Wetenschap, onderwijs en op bewijzen gebaseerde kennis uit meerdere bronnen moeten centraal staan ​​in een nieuwe, geïntegreerde agenda. De onlangs gelanceerde “Group of Friends on Science for Action” zal helpen de kennis te verschaffen die nodig is om de VN-lidstaten te ondersteunen bij hun besluitvorming en de op feiten gebaseerde beleidsvorming in het VN-systeem te versterken.

Wij moeten steunen transformatieve wetenschap, techniek, geneeskunde en andere vormen van kennis om echt integratief en inclusief te zijn – aanbieders en gebruikers van wetenschap vanaf het begin te betrekken bij de probleemdefinitie en het ontwerp van oplossingen – en echt transdisciplinair te zijn – door natuur-, politieke en sociale wetenschappen te gebruiken om de hefbomen voor verandering te begrijpen. Bij het bevorderen van kennis tot actie, het versterken van het raakvlak tussen wetenschap, beleid en samenleving en het ondersteunen van missiegericht onderzoek, we kunnen de voorwaarden voor transformatie scheppen.

Ondanks enorme uitdagingen moeten we er alles aan doen om een ​​bestuursarchitectuur op te bouwen die ons naar gemeenschappelijke doelen en gedeelde voordelen stuurt, positieve en impactvolle veranderingen katalyseert en ons in staat stelt ons gemakkelijk aan te passen aan onze snel veranderende wereld. Wij moeten blijven hoopvol, het opbouwen van vertrouwen en een positieve visie voor onze collectieve toekomst.

Referenties:

1. Mondiale wake-up call | Secretaris-generaal van de Verenigde Naties

2. Waar ‘transformatief’ een verschuiving of breuk betekent in bestaande paradigma’s – grenzen verleggen – om aanzienlijke vooruitgang en positieve verandering teweeg te brengen

3. Griggs, D., M. Nilsson, A. Stevance en D. McCollum (eds) (2017). Een gids voor SDG-interacties: van wetenschap tot implementatie. Internationale Raad voor Wetenschap (ICSU), Parijs.

4. De wereld in 2050 | IIASA

5. Onafhankelijke groep wetenschappers benoemd door de secretaris-generaal, Wereldwijde duurzame ontwikkeling Rapport 2019: De toekomst is nu – Wetenschap voor het bereiken van duurzame ontwikkeling, (Verenigde Naties, New York, 2019)

6. Internationale Wetenschapsraad.2023. Verslag voor de tussentijdse evaluatie van het Sendai Framework for Disaster Risk Reduction. Parijs, Frankrijk. Internationale Wetenschapsraad. DOI: 10.24948/2023.01.

7. https://council.science/actionplan/funding-science-global-commission/

8. Creatie van a Groep Vrienden voor Wetenschap voor Actie bij de VN – Internationale Wetenschapsraad

ondertekenaars

ISC Fellows Deskundige schrijfgroep

• Nebojsa Nakicenovic, Voorzitter van de Expert Schrijversgroep
• Irasema Alcantara-Ayala
• Eduardo Brondizio
• Terrence Forrester
• Peter Gluckman
• Maria Ivanova
• Quarraisha Abdool Karim
• Gong Ke
• Melissa Loog
• Carlo Lopes
• Carlos Nobre
• Tollulah Oni
• Sawako Shirahase

ISC Fellows

Salim Abdool Karim, Olanike Adeyemo, Bina Agarwal, Yousuf Al-Bulushi, Eva Alisic, Tateo Arimoto, Ernest Aryeetey, Dominique Babini, Karina Batthyány, Françoise Baylis, Alan Bernstein, Sumaya bint El Hassan, Geoffrey Boulton, Jean-Pierre Bourguignon, Lidia Brito, Melody Brown Burkins, Craig Calhoun, Philip Campbell, Richard Catlow, Qiuming Cheng, Mei-Hung Chiu, Saths Cooper, Partha Dasgupta, Luiz Davidovich, Anna Davies, Sandra Díaz, Mamadou Diouf, Pearl Dykstra, Encieh Erfani, Maria J. Esteban, Mark Ferguson, Sirimali Fernando, Ruth Fincher, Ian Goldin, Nat Gopalswamy, Claudia Guerrero, Huadong Guo, Harsh Gupta, Heide Hackmann, Zakri Hamid, Yuko Harayama, Mohamed Hassan, John Hildebrand, Richard Horton, Anne Husebekk, Naoko Ishii, Alik Ismail-Zadeh, Elizabeth Jelin, Pavel Kabat, Takaaki Kajita, Eugenia Kalnay, Marlene Kanga, Motoko Kotani, Reiko Kuroda, Dan Larhammar, Yuan Tseh Lee, Jinghai Li, James C. Liao, Jose Ramon López-Portillo Romano, László Lovász, Yonglong Lu, Shirley Mahaley Malcom, Alberto Martinelli, Julia Marton-Lefèvre, Pamela Matson, Julie Maxton, Gordon McBean, Michael Edward Meadows, Binyam Sisu Mendisu, Khotso Mokhele, Florence Mtambanengwe, Helena Nader, Helga Nowotny, Connie Nshemereirwe, Paul Nurse, Mobolaji Oladoyin Odubanjo, Adebayo Olukoshi, Walter Oyawa, Maria Paradiso, Orakanoke Phanraksa, Peter Piot, Francesca Primas, Rémi Quirion, Daya Reddy, Martin Rees, Elisa Reis, Johan Rockström, Jeffrey Sachs, Michael Saliba, Flavia Schlegel, Marie-Alexandrine Sicre, Magdalena Skipper, Robert Jan Smits, Youba Sokona, Detlef Stammer, Peter Strohschneider, Natalia Tarasova, Kishi Teruo, Ion Tiginyanu, Vaughan Turekian, Eliane Ubalijoro, Albert van Jarsveld, Renée van Kessel, Hebe Vessuri, Krishnaswamy VijayRaghavan, Cédric Villani, Martin Visbeck, James Wilsdon en Guoxiong Wu.