Ondanks een beter begrip van de mondiale en regionale klimaatverandering en de toegenomen complexiteit van modellen, blijft de relatieve bijdrage van verschillende feedbacks (wolken, oceaancirculatie, vegetatie en de koppeling ervan met water- en koolstofcycli, ijs…) variëren van model tot model, wat leidt tot mismatches. tussen klimaatreconstructies en simulaties. Het verwerven van nieuwe paleoklimatologische gegevens uit het Kwartair en deze te vergelijken met modelresultaten is meer dan ooit de basiswetenschap die nodig is om de huidige klimaatverandering te verklaren en klimaatprojecties te verbeteren.
In deze lezing María Fernanda Sánchez Goñi, hoogleraar paleoklimatologie, introduceerde kort de ontdekking van de ijstijden, de astronomische theorie die deze verklaart, en de onverwachte identificatie van abrupte klimaatvariabiliteit (van millennium tot honderdjarig) in de jaren tachtig.
Nadat ze de evolutie van het mondiale klimaat in de afgelopen miljoen jaar had samengevat, liet ze de impact ervan op verschillende delen van de planeet zien. Ze benadrukte de discrepantie tussen klimaten uit het verleden en modelsimulaties en, in het bijzonder, de problemen die verband houden met het modelleren van regionale reacties op mondiale klimaatveranderingen uit het verleden, bijvoorbeeld in moessonregio's.
Deze kwesties hebben grote gevolgen voor toekomstige klimaatmodellen, projecties van de zeespiegelstijging en de regionale impact van klimaatverandering. Fundamenteel onderzoek naar het Kwartair is nog steeds nodig om modelsimulaties te evalueren en klimaatprojecties te verbeteren.
Onderzoek naar recente geologische perioden, waarin de aarde onderhevig is geweest aan cyclische en significante ijskapontwikkelingen, heeft een belangrijke rol gespeeld bij het identificeren van de frequentie en mechanismen van natuurlijke klimaatveranderingen uit het verleden.
De studie van de meest recente afzettingen van het Kwartair, de periode die de afgelopen 2.6 miljoen jaar beslaat, heeft de rol van de mens in de huidige klimaatverandering aangetoond. Geen van de onderzoekers die pionierden in het onderzoek naar afzettingen uit het Kwartair in de Alpen en de herhaalde opmars en terugtrekking van gletsjers benadrukten, hadden zich de wetenschappelijke en maatschappelijke implicaties van hun bijdrage kunnen voorstellen. Zonder hun en volgende ontdekkingen zouden de huidige klimaatwetenschappers niet kunnen voorstellen dat het klimaat op aarde mogelijk een cruciaal omslagpunt overschrijdt.
Nieuwsgierigheid om de evolutie van het klimaat op aarde te begrijpen was hun belangrijkste motivatie. Bijna drie eeuwen geleden droegen quartaire studies, onbewust, al bij aan het presenteren van onderzoek naar duurzaamheid.
hoogleraar paleoklimatologie aan de Ecole Pratique des Hautes Etudes-Paris Science Lettres (EPHE, PSL Universiteit); werkt in het EPOC-laboratorium (Environnements et Paléoenvironnements Océaniques et Continentaux) van de Universiteit van Bordeaux
E-mailadres : [e-mail beveiligd]