Aanmelden

De ineenstorting van de wetenschap: het persoonlijke verslag van een wetenschapper uit Gaza

Ter gelegenheid van de Wereldhumanitaire Dag geeft de Internationale Wetenschapsraad een gedetailleerde getuigenis vrij van Dr. Rami Morjan, hoogleraar organische chemie en vice-decaan van het College of Science aan de Islamitische Universiteit van Gaza. Dr. Morjan geeft uit de eerste hand een verslag van de academische en wetenschappelijke situatie in Gaza.

Think Onderwijsexperts van de VNis de wetenschappelijke en academische infrastructuur van Gaza “verwoest” door conflicten. Bijna elke school is beschadigd of vernield, inclusief alle universiteiten van Gaza, van invloed op meer dan een half miljoen studenten, melden VN-experts. Bovendien, honderden leraren en op zijn minst drie universiteitsvoorzitters zijn in heel Gaza vermoord.


“Ik woon nu in Deir al-Balah, waar de meerderheid van de bevolking nu bestaat uit mensen die gedwongen werden te evacueren uit Rafah, Khan Yunis en andere gebieden in Gaza. Meer dan een miljoen Palestijnen wonen nu in deze kleine stad en ontberen alle levensbehoeften, waaronder schoon water, voedsel, medicijnen en gezondheidszorg. 

Mijn mensen verblijven op straat, of in scholen die schuilplaatsen zijn geworden. We leven in tenten waar de temperatuur boven de 40 graden Celsius uitkomt. Je kunt je niet voorstellen hoe het leven in de tenten is. Alles is kokend heet. De kinderen, het water – zelfs het ingeblikte voedsel. De privacy en waardigheid van de Palestijnen worden voortdurend geschonden. 

Wij leven in de hel. Elke dag verliezen we dierbaren, onze studenten en onze collega’s. Ik verloor mijn zus, en haar man en zoon. Ruim negen maanden lang zijn we weggelopen – elke dag, van dood tot dood. 

We worden geconfronteerd met allerlei soorten sterfgevallen: direct, als gevolg van raket- en artilleriebombardementen, en indirect, als gevolg van de Israëlische belegering, ondervoeding en ziekte. A recent rapport gepubliceerd door The Lancet probeerden deze indirecte sterfgevallen in te schatten en de omvang van onze ramp aan te tonen. Nu schoonmaakmiddelen en hygiëneproducten Gaza niet meer binnen kunnen komen, verspreiden huidziekten zich. De effecten ervan zijn zichtbaar op ons lichaam en dat van onze kinderen.

Het gevoel kan niet worden beschreven – maar ik zal proberen deze herhaalde tragische momenten in woorden uit te drukken, waarin ik heb gehoord over de aanvallen op mijn studenten en collega’s, of op mijn wetenschappelijk laboratorium, waar ik jarenlang heb geprobeerd een plek te maken om les te geven. generaties niet alleen de wetenschap, maar ook de principes van vrede, liefde en menselijkheid. 

Ik kan de dag niet vergeten waarop ik mijn laatste gesprek had met een van mijn oud-studenten, die mijn rechterhand was geworden in ons kleine onderzoekslaboratorium. Slechts acht uur later hoorde ik dat ze was vermoord, samen met haar hele familie. De enige overlevende was haar 4-jarige dochter. 

Ze was een jonge, veelbelovende vrouwelijke onderzoeker. Ze werd vermoord voordat we de resultaten van haar masterproef konden publiceren.

Ze is niet de enige – ze is een van de vele andere onschuldige mensen die tijdens dit conflict zijn omgekomen, waaronder de rector van mijn universiteit, Dr. Sufyah Tayeh, die samen met zijn hele gezin omkwam bij een luchtaanval.

Ik had het gevoel dat ik een deel van mijn lichaam verloor bij elke steen die van onze universiteiten viel vanwege hun raketten, en ik verloor mijn ziel toen ik hoorde van de moorden op mijn studenten en collega's.


Wetenschap beschermen in tijden van crisis

Het rapport biedt een strategisch raamwerk voor de mondiale wetenschappelijke gemeenschap, waarbij de nadruk ligt op preventie, bescherming en wederopbouw door middel van systematisch en gecoördineerd crisisbeheer.

Internationale Wetenschapsraad. (februari 2024). Wetenschap beschermen in tijden van crisis. https://council.science/publications/protecting-science-in-times-of-crisis DOI: 10.24948 / 2024.01

vol papier Samenvatting

“Als Palestijnen is onderwijs ons kapitaal”

Wetenschapper zijn in Gaza is een enorme verantwoordelijkheid. Het pad is gevuld met obstakels – vooral voor onderzoekers op het gebied van praktische wetenschappen zoals scheikunde, biologie en natuurkunde. 

Onderzoekers in Gaza hebben geen toegang tot voldoende materiaal, inclusief chemicaliën, wetenschappelijke instrumenten en vervangende onderdelen, sinds 2007. Het gebrek aan infrastructuur treft onderzoekers in alle wetenschapsgebieden en heeft het aantal publicaties en onze kwaliteit van onderzoek beperkt. We worden dagelijks geconfronteerd met deze obstakels, en ze weerhouden ons ervan bij te dragen aan de internationale inspanningen om kwesties als armoede en ziekte het hoofd te bieden.

Dezelfde obstakels zijn van invloed op het wetenschapsonderwijs op scholen en universiteiten; Scholen en universiteiten zijn er lange tijd niet in geslaagd veel wetenschappelijke experimenten in het leerplan uit te voeren.

Met moeite zijn we erin geslaagd een aantal van deze obstakels te omzeilen, deels door samenwerking met onderzoekers over de hele wereld. Deze relaties hebben wetenschappers in Gaza geholpen hun werk in internationale tijdschriften te publiceren. 

Om wetenschappelijke experimenten op school mogelijk te maken, waren we vlak voor de oorlog begonnen met de productie van enkele reagentia en chemicaliën en verzamelden we deze in een 'wetenschapspakket' voor leerlingen. Helaas begon de oorlog voordat we dit project konden voltooien.

Tijdens de oorlog ben ik online les blijven geven. Dit was moeilijk vanwege de slechte internetverbinding en het gebrek aan elektriciteit, en het gebrek aan beveiliging en veiligheid. Er is geen veilige plek in Gaza. Wij en onze studenten leven onder druk, met de dreiging van een bombardement op elk moment. 

Maar we moeten het proberen, en blijven proberen. Als Palestijnen hebben wij geen olie, gas of natuurlijke hulpbronnen. Onderwijs is ons kapitaal. 

Ik ben ervan overtuigd dat we nog steeds in staat zijn onze universiteiten en laboratoria opnieuw op te bouwen. Deze hoop en dromen zullen niet uitkomen zonder de steun van onze collega's in de internationale wetenschappelijke gemeenschap. 

In de geest van het universele recht op onderwijs en onze morele verplichting jegens onze studenten die door de oorlog van dit recht zijn beroofd, nodig ik de hele wetenschappelijke gemeenschap uit om de hand te reiken aan Palestijnse studenten en wetenschappers.

Dit is de enige manier om ons wetenschappelijke leven weer op gang te kunnen brengen. Ik ben er zeker van dat dit zal helpen de principes van liefde, vrede, vooruitgang en welvaart te verspreiden en een menselijker wereld te bevorderen.”


Disclaimer
De informatie, meningen en aanbevelingen die in onze gastblogs worden gepresenteerd, zijn die van de individuele auteurs en weerspiegelen niet noodzakelijkerwijs de waarden en overtuigingen van de International Science Council.


Ondersteuning van in gevaar verkerende en ontheemde Palestijnse wetenschappers

De universiteiten van Gaza zijn vernietigd, evenals veel onderwijs- en onderzoeksfaciliteiten in de Palestijnse gebieden. Naarmate mensen kunnen vertrekken, verwacht de internationale wetenschappelijke gemeenschap dat veel onderzoekers en academici in Gaza veiligheid en mogelijkheden zullen willen zoeken om op afstand of in het buitenland te werken, althans tijdelijk.

De ISC verzamelt hulpaanbiedingen van haar netwerk van leden en partners, en van de mondiale wetenschappelijke gemeenschap, om Palestijnse wetenschappers en studenten die gevaar lopen te ondersteunen.


Foto van Mohammed Ibrahim op Unsplash

Blijf op de hoogte met onze nieuwsbrieven