Een wetenschappelijke carrière nastreven ziet er tegenwoordig heel anders uit dan decennia geleden.
Nieuwe technologieën versnellen en hervormen veel aspecten van de wetenschappelijke wereld. De wereldwijde wetenschappelijke gemeenschap breidt zich ook uit en evolueert buiten de traditionele academische laboratoria en instellingen. In samenwerking met De Nature Careers Working Scientist podcast en de China Association for Science and Technology, de International Science Council heeft geproduceerd een podcast van zes afleveringen Een onderzoek naar hoe jonge wetenschappers hun carrière kunnen ontwikkelen in het steeds veranderende ecosysteem van vandaag.
Onderzoekers worden geconfronteerd met een aantal professionele drukfactoren: een hoge werkdruk, de publicatiedruk en de uitdaging om financiering te verkrijgen. Tijdelijke contracten en lage salarissen kunnen bovendien leiden tot een onzeker bestaan. De eisen aan wetenschappers worden steeds hoger, met name door factoren zoals nieuwe evaluatiemethoden, krappe budgetten, weinig posities in de academische wereld en agressieve publicatiesystemen.
Voor wie net in dit vakgebied begint, kunnen het tempo en de onzekerheid van dit nieuwe ecosysteem overweldigend aanvoelen. Wetenschappers proberen vaak alles tegelijk te doen, maar deze drang naar hyperproductiviteit kan leiden tot een burn-out. En een burn-out heeft niet alleen gevolgen voor je werk, maar voor je hele leven.
Toch creëren deze veranderingen ook nieuwe mogelijkheden om na te denken over hoe wetenschap wordt bedreven, hoe wetenschappers samenwerken en hoe ze voor zichzelf kunnen zorgen.
"Het leven van een wetenschapper zal niet langer eendimensionaal zijn", zegt prof. Robbert Dijkgraaf, theoretisch natuurkundige en aankomend voorzitter van de Internationale Wetenschapsraad. "Je kunt je op andere gebieden richten, je kunt actief zijn in publieksvoorlichting, in communicatie."
Een van de meest significante verschuivingen die we vandaag de dag zien, is de exponentiële groei van het gebruik van kunstmatige intelligentie (AI) en big data in de wetenschap. Deze tools zijn al langer aanwezig in onderzoek, maar ze hebben nu een omslagpunt bereikt. Wetenschappers integreren AI in het hele onderzoeksproces – van literatuuronderzoek en het formuleren van onderzoeksvragen tot methoden, data-analyse en zelfs publicatie.
Deze technologieën brengen uitdagingen met zich mee. Sommigen vrezen dat AI menselijke onderzoekers zou kunnen verdringen of wetenschappelijke fraude in de hand zou kunnen werken. Maar ethisch gebruikt kunnen deze tools het onderzoek in diverse disciplines aanzienlijk verbeteren. "Decennialang bleef het wetenschappelijke proces relatief statisch", zegt Dijkgraaf. Nu transformeert AI het – het versnelt ontdekkingen in de eiwitbiologie, verbetert klimaatmodellen en onthult nieuwe wiskundige benaderingen. AI stelt wetenschappers in staat vragen te stellen die voorheen niet mogelijk waren en vakgebieden op geheel nieuwe manieren te benaderen.
Toch is het geen vrijbrief voor alles. Wetenschappelijke nauwkeurigheid, transparantie en open wetenschap blijven essentieel. "Of we nu AI gebruiken of andere instrumenten, wetenschap is wat we doen", zegt dr. Mercè Crosas, directeur van Computationele Sociale Wetenschappen en Geesteswetenschappen bij het Barcelona Supercomputing Center en voorzitter van CODATA.
Onderzoekers zouden deze nieuwe technologieën als hulpmiddelen moeten gebruiken, en niet als vervanging ervan, om hun onderzoek verder te ontwikkelen. Net zoals ze bronnen in publicaties vermelden, moeten ze transparant zijn over hun gebruik van kunstmatige intelligentie om hun geloofwaardigheid te behouden. De methoden, data en workflow moeten vindbaar, toegankelijk en herbruikbaar zijn voor anderen.
Een manier om nieuwe instrumenten te integreren is door samenwerking. In het huidige onderzoekslandschap kunnen wetenschappers gemakkelijker samenwerken over disciplines en landsgrenzen heen. Uitdagingen staan zelden op zichzelf – veel ervan worden wereldwijd gedeeld en beïnvloed door grotere maatschappelijke krachten. Wetenschap kan dienen als een gemeenschappelijke taal om mensen te verenigen en oplossingen te vinden.
Wetenschappers zouden ook een open blik moeten hebben en proberen verder te kijken dan de conventionele grenzen van wetenschappelijke disciplines. Contact leggen met mensen uit andere wetenschappelijke vakgebieden en problemen vanuit verschillende invalshoeken benaderen, kan helpen bij het oplossen van complexe vraagstukken. Dit kan lastig zijn binnen het huidige wetenschappelijke systeem, maar het hoeft niet allemaal tegelijk te gebeuren. Het ontmoeten van mensen uit verwante vakgebieden en het vroegtijdig opbouwen van relaties kan een sterke basis leggen voor toekomstige samenwerkingen.
Samenwerking mag niet beperkt blijven tot wetenschappers: wetenschap vereist vaak de betrokkenheid van een breed scala aan relevante belanghebbenden, zoals overheden, non-profitorganisaties en lokale gemeenschappen. Het bouwen van bruggen tussen deze sectoren is belangrijk om de dialoog te bevorderen en oplossingen voor de lange termijn te vinden. Rollen op het gebied van wetenschapsbeleid, diplomatie en belangenbehartiging kunnen waardevol zijn om deze groepen samen te brengen.
Ook beginnende onderzoekers moeten in staat zijn om met het publiek te communiceren. Hoezeer het onderzoekslandschap ook verandert, het vertalen van ontdekkingen voor verschillende doelgroepen blijft cruciaal. Wanneer wetenschappers vakjargon gebruiken, missen ze kansen om contact te leggen met het publiek.
"Het is iets wat je oefent en waar je steeds beter in wordt", zegt Charah Watson, uitvoerend directeur van de Scientific Research Council in Kingston, Jamaica. "Je hebt die samenwerkingsgerichte aanpak nodig om de problemen of uitdagingen aan te pakken en de afstemming te zien met de verschillende sectoren die erbij betrokken zijn."
Een carrière in de wetenschap is onzeker en er heerst veel concurrentie. Deze druk treft niet alle wetenschappers in gelijke mate: in het mondiale Zuiden zijn er minder middelen beschikbaar. Wetenschappers in deze regio's moeten vaak harder werken voor de beperkte kansen die er zijn.
"Je moet concurreren voor de financiering of de posities die je carrière vooruit helpen", zegt dr. Yensi Flores Bueso, mede-voorzitter van de Global Young Academy en Marie Curie-carrièrebegeleider. Fellow bij het Institute for Protein Design en het Cancer Research Centre van University College Cork.
"Het is belangrijk dat wetenschappers goed voor zichzelf zorgen – door voldoende te bewegen, te slapen, gezond te eten en activiteiten buiten het werk te ondernemen," zegt prof. Lori Foster, voorzitter van de International Association of Applied Psychology.
Netwerkondersteuning kan enorm waardevol zijn voor zowel professionele als persoonlijke ontwikkeling. Organisaties en congressen bieden mogelijkheden om netwerken op te bouwen waar wetenschappers op kunnen terugvallen. Mentoren zijn ook een waardevolle bron: ze kunnen hun levenslessen delen en helpen bij het omgaan met moeilijke situaties.
Temidden van alle veranderingen ziet de toekomst van de wetenschap er rooskleurig uit. Nieuwe technologieën en samenwerkingsverbanden blazen nieuw leven in de wetenschap. En jonge onderzoekers, die zich door deze veranderingen heen bewegen en kansen grijpen, spelen hierin een cruciale rol.
Podcast 
Podcast Foto door Caleidico on Unsplash
Lees meer over het Early and Mid-Career Researchers (EMCR) Forum 
Lees meer over Wetenschap zonder grenzen: Internationale samenwerking voor de volgende generatie onderzoekers 
Lees meer over het heroverwegen van groei en veerkracht in het onderzoeks-ecosysteem 
Lees meer over Transdisciplinaire wetenschap: jonge en middencarrières die de toekomst van de wetenschap vormgeven 
